หายใจติดขัด! ‘ออกซิเจน’ หนังสยองขวัญไซไฟที่บีบหัวใจคุณจนวินาทีสุดท้าย

เคยคิดไหมว่าถ้าตื่นขึ้นมาในที่แคบๆ อับๆ โดยจำอะไรไม่ได้เลย และมีออกซิเจนเหลือให้หายใจอีกแค่ 90 นาที คุณจะทำอย่างไร? นี่คือคำถามที่ ‘ออกซิเจน’ (Oxygène) หนังสยองขวัญไซไฟสัญชาติฝรั่งเศสปี 2021 ตั้งขึ้นมาให้เราขบคิด การเดินทางที่อึดอัดและน่าหวาดหวั่นนี้จะพาคุณดำดิ่งสู่ปริศนาที่ต้องคลี่คลายก่อนที่อากาศจะหมด

เนื้อเรื่องย่อ (ไม่สปอยล์ตอนจบ)

หญิงสาวคนหนึ่ง (รับบทโดย Mélanie Laurent) ฟื้นขึ้นมาในห้องแคบๆ คล้ายแคปซูล เธอถูกแช่แข็งไว้ แต่จำอะไรไม่ได้เลยว่าเธอเป็นใคร มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง อุปกรณ์รอบตัวบ่งบอกว่าเธออยู่ในสถานีอวกาศหรือยานสำรวจบางอย่าง สิ่งเดียวที่เธอมีคือคอมพิวเตอร์เสียงชื่อ M.I.L.O ที่คอยให้ข้อมูลและบอกเธอว่าเวลาของเธอเหลือน้อยลงทุกที ออกซิเจนในแคปซูลกำลังจะหมดภายใน 90 นาที ถ้าเธอหาทางออกไม่เจอ หรือจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น เธอจะต้องตายอย่างโดดเดี่ยวท่ามกลางอวกาศอันเวิ้งว้าง

งานการแสดงและตัวละคร

นี่คือหนังที่แทบจะเป็นการแสดงเดี่ยวของ Mélanie Laurent เธอถ่ายทอดความกลัว ความสับสน ความสิ้นหวัง และความพยายามดิ้นรนเอาชีวิตรอดได้อย่างทรงพลัง ผู้ชมจะรู้สึกเหมือนติดอยู่ในแคปซูลเดียวกับเธอ ทุกอารมณ์ที่แล่นผ่านใบหน้าและแววตาของ Laurent ทำให้เราเอาใจช่วยเธอจนตัวเกร็ง ขณะที่ Mathieu Amalric ให้เสียงกับ M.I.L.O ได้อย่างน่าขนลุก ทั้งเป็นมิตรและน่ากลัวในเวลาเดียวกัน การไม่มีนักแสดงคนอื่นนอกจากเสียงและการปรากฏตัวสั้นๆ ในความทรงจำยิ่งตอกย้ำความโดดเดี่ยวที่ตัวละครต้องเผชิญ

งานกำกับ ภาพ และดนตรี

ผู้กำกับ Alexandre Aja (ที่เคยฝากผลงานสยองขวัญอย่าง High Tension และ The Hills Have Eyes) เลือกใช้พื้นที่แคบๆ อย่างแคปซูลเป็นฉากหลักตลอดเรื่อง กล้องเน้นภาพใกล้ใบหน้าของ Laurent และรายละเอียดของอุปกรณ์รอบตัว สร้างความรู้สึกอึดอัดและหวาดระแวง แสงสีฟ้าเย็นเฉียบของยานตัดกับสีแดงเตือนภัยเมื่อออกซิเจนใกล้หมด ช่วยเพิ่มบรรยากาศตึงเครียด ดนตรีประกอบโดย Robin Coudert (Rob) มีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนอารมณ์ โดยเฉพาะเสียงเต้นของหัวใจและเสียงเครื่องจักรที่ค่อยๆ ดังขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป ทำให้เรารู้สึกเร่งรีบตามนางเอก

บทวิเคราะห์จากกองบรรณาธิการ

‘ออกซิเจน’ ไม่ใช่หนังแอ็กชันอวกาศที่เต็มไปด้วยการไล่ล่า แต่เป็นหนังที่เน้นการเอาชีวิตรอดทางจิตใจเป็นหลัก มันชวนให้นึกถึงหนังอย่าง The Martian และ Gravity แต่มีโทนที่มืดกว่าและใกล้ชิดกว่า หนังเล่นกับความกลัวพื้นฐานของมนุษย์ นั่นคือการถูกขังในที่แคบ หมดหวัง และไร้ความทรงจำ การค่อยๆ เปิดเผยข้อมูลผ่านความทรงจำที่กลับมาเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยทำให้เราตั้งคำถามตลอดเวลาว่าอะไรจริงอะไรเท็จ และสุดท้ายแล้วการหาคำตอบอาจไม่ได้ช่วยให้รอดชีวิตเสมอไป กองบรรณาธิการชื่นชมการเล่าเรื่องที่เน้นความสมจริงทางวิทยาศาสตร์ในระดับหนึ่ง แม้จะมีบางจุดที่ยอมรับได้ในฐานะหนังบันเทิง แต่โดยรวมแล้วหนังสามารถรักษาความน่าสนใจไว้ได้จนถึงนาทีสุดท้าย

สรุป

หากคุณเป็นคนที่ชอบหนังแนวเอาชีวิตรอดที่เน้นจิตวิทยาและบรรยากาศ ‘ออกซิเจน’ คือคำตอบที่ใช่ การแสดงของ Laurent จะทำให้คุณลืมหายใจไปกับเธอ และตอนจบจะทำให้คุณอึ้ง ถึงแม้จะไม่ใช่หนังที่ทุกคนดูแล้วสนุก แต่ก็เป็นประสบการณ์ที่คุ้มค่าสำหรับคอหนังที่ชอบความท้าทาย