เงาแห่งอดีตที่สะกดวิญญาณ : รีวิว Rebecca ฉบับ Netflix เมื่อรักต้องต่อสู้กับภาพจำของคนตาย

เมื่อความรักครั้งใหม่ต้องเผชิญหน้ากับเงาของอดีตที่ยังคงแผ่กิ่งก้านสาขาในทุกซอกทุกมุมของคฤหาสน์ Rebecca ฉบับปี 2020 โดยผู้กำกับ Ben Wheatley นำเสนอความระทึกขวัญที่แทรกซึมอยู่ในความโรแมนติก พร้อมกับคำถามที่ว่าเราจะลืมอดีตของคนที่เรารักได้จริงหรือ?

เนื้อเรื่องย่อ (ไม่สปอยล์ตอนจบ)

เรื่องราวเริ่มต้นเมื่อหญิงสาวธรรมดาคนหนึ่ง (Lily James) ได้พบกับเศรษฐีหนุ่มรูปงาม Maxim de Winter (Armie Hammer) ที่มอนติคาร์โล ความรักก่อตัวอย่างรวดเร็วจนทั้งคู่แต่งงานกัน และเธอก็กลายเป็นคุณนายเดอ วินเทอร์คนใหม่ ต้องย้ายเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์ Manderley อันโอ่อ่า ทว่าบรรยากาศกลับไม่เป็นมิตรนัก เมื่อ Mrs. Danvers (Kristin Scott Thomas) แม่บ้านผู้จงรักภักดีต่อ Rebecca ภรรยาเก่าที่เสียชีวิตไปแล้ว แสดงท่าทีเป็นศัตรู และทุกสิ่งในคฤหาสน์ยังคงถูกจัดวางราวกับว่า Rebecca ยังมีชีวิตอยู่ หญิงสาวต้องพยายามหาที่ยืนในบ้านที่เต็มไปด้วยความทรงจำของคนตายและความลับดำมืดที่สามีซ่อนไว้

งานการแสดงและตัวละคร

Lily James ถ่ายทอดความไร้เดียงสาและความไม่มั่นใจของ Mrs. de Winter ได้อย่างน่าเชื่อถือ เธอแสดงให้เห็นถึงพัฒนาการของตัวละครจากหญิงสาวขี้อายสู่ผู้หญิงที่กล้าเผชิญหน้ากับความจริง Armie Hammer ในบท Maxim de Winter มีเสน่ห์แบบชายผู้แบกภาระหนักอึ้ง แต่บางครั้งการแสดงของเขาดูแข็งทื่อเกินไป จนทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างคู่รักขาดความลื่นไหล Kristin Scott Thomas โดดเด่นที่สุดในเรื่อง เธอเล่นเป็น Mrs. Danvers ได้น่ากลัวและน่าเกลียดชังได้อย่างยอดเยี่ยม ทุกสายตาและการเคลื่อนไหวของเธอสื่อถึงความคลั่งไคล้และความอาฆาตแค้นที่ฝังลึก Sam Riley ในบท Jack Favell เพิ่มความซับซ้อนให้กับเนื้อเรื่อง แม้จะมีเวลาปรากฏตัวไม่มาก แต่ก็ทิ้งความประทับใจไว้

งานกำกับ ภาพ และดนตรี

Ben Wheatley เคยสร้างชื่อจากหนังสยองขวัญแนวทดลองอย่าง Kill List และ A Field in England แต่กับ Rebecca เขาหันมาเล่าเรื่องสไตล์กอธิคโรแมนติกที่มีกลิ่นอายของ Hitchcock อย่างชัดเจน งานภาพโดย Laurie Rose สวยงามตระการตา โดยเฉพาะการถ่ายทอดคฤหาสน์ Manderley ที่ทั้งยิ่งใหญ่และอึมครึม ราวกับเป็นตัวละครหนึ่งในเรื่อง การใช้แสงและเงาช่วยสร้างบรรยากาศของความลึกลับและความหวาดกลัวได้ดี ดนตรีประกอบโดย Clint Mansell แม้ไม่โดดเด่นเท่าผลงานอื่นของเขา แต่ก็ช่วยเสริมอารมณ์ของเรื่องได้อย่างเหมาะสม โดยเฉพาะในฉากที่เต็มไปด้วยความตึงเครียด

บทวิเคราะห์จากกองบรรณาธิการ

Rebecca ฉบับปี 2020 ต้องเผชิญกับการเปรียบเทียบกับภาพยนตร์ต้นฉบับปี 1940 ที่คว้ารางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และนี่คือจุดอ่อนของหนังเรื่องนี้ เพราะแม้จะพยายามนำเสนอเรื่องราวในมุมมองที่ร่วมสมัยขึ้น แต่กลับขาดความสดใหม่และพลังดึงดูดแบบฉบับ Hitchcock หนังเน้นย้ำถึงประเด็นเรื่องอำนาจและตัวตนของผู้หญิงในสังคมที่ผู้ชายเป็นใหญ่ แต่การดำเนินเรื่องบางช่วงช้าและยืดเยื้อ โดยเฉพาะในช่วงกลางเรื่องที่อารมณ์ตกต่ำยาวนานเกินไป จนทำให้อารมณ์ร่วมของผู้ชมลดลง อย่างไรก็ตาม หนังยังคงรักษาแก่นของนวนิยายของ Daphne du Maurier ไว้ได้อย่างครบถ้วน และการแสดงของ Kristin Scott Thomas ก็เป็นจุดขายที่ทำให้หนังน่าติดตาม

สรุป

Rebecca (2020) เป็นหนังรักระทึกขวัญที่ดูเพลินๆ ได้ แต่ไม่ถึงกับน่าจดจำ หากคุณเป็นแฟนของต้นฉบับอาจผิดหวัง แต่ถ้าไม่เคยดูมาก่อน หนังก็มีเสน่ห์ในแบบของตัวเอง โดยเฉพาะการแสดงของ Kristin Scott Thomas ที่คุ้มค่าแก่การดู เหมาะสำหรับคนที่ชอบดราม่าเข้มข้นและบรรยากาศกอธิค